آنزیم های موجود در عسل طبیعی و تاثیر آن ها بر کیفیت عسل

در این مقاله قصد داریم به طور کامل در مورد آنزیم های موجود در عسل طبیعی تحقیق کنیم و در مورد منشا و مزایای آنزیم های عسل طبیعی صحبت کنیم. صرف نظر از جزئیات خوب در مورد عسل طبیعی و زنبور عسل طبیعی و وسواس خارق‌العاده به غذاهای خالص، خام و طبیعی، عسل طبیعی خام در میان بسیاری از افراد بسیار شیک شده است. این به دلیل تبلیغات متعددی است که در بسیاری از موارد و از طریق ابزار اغوا کننده در سراسر وب غذاهای تقریباً خام و مزایای آن ساخته شده است.

 

آنزیم های موجود در عسل طبیعی

 

عسل طبیعی به طور طبیعی حاوی چندین آنزیم است. این آنزیم‌ها اغلب، اینورتاز، دیاستاز و گلوکز اکسیداز هستند. برخی دیگر حتی در مقادیر کوچک‌تر نیز حضور دارند. بسته بهزمان تولید عسل طبیعی، تنوع در محتوای آنزیمی عسل طبیعی متفاوت است. 

آنزیم ها به طور طبیعی در بدن وجود دارند که به شکستن مواد از همکمک می‌کنند تا آن‌ها بتوانند توسط بدن به کار روند.

برای مثال، lactase لاکتوز (شکر شیر) را تجزیه می‌کند و لیپاز چربی‌ها (چربی‌ها) راتجزیه و تحلیل می‌کند.

همه موجودات زنده آنزیم خود را تولید می‌کنند. بدون این آنزیم ما قادر به حفظ حیات نخواهیم بود.

 

نبود آنزیم‌ها در رژیم غذایی علت بسیاری از بیماری‌ها از جمله یبوست، نفخ، خستگی و سردرد است. غذاهای تازه و خام، به ویژه میوه‌ها و سبزیجات پر از آنزیم‌ها هستند.

 

پس از آن با این توجیه که ما صحبت می کنیم، آیا خام بودن نشان دهنده سلامت غذا است، عسل طبیعی خام باید به صورت خام مصرف شود. با این حال، واقعیت این است که، نه مانند بسیاری از وعده‌های غذایی مختلف که نباید برای افزایش اندام، خام باشند، عسل طبیعی باید خام باشد و تا حد امکان تازه باشد، در هر مورد دیگر احتمالاً فقط یک وعده غذایی غنی از قند خواهد بود.

توضیحی که ما تاکید می کنیم عسل طبیعی “خام” است به دلیل وجود بیماری های بسیار زیاد و کمک بسیار اندک از داروهای استاندارد است. افراد از سالم ماندن عصبانی هستند و به ناچار افراط کرده اند. عسل طبیعی خام نیز می تواند یکی از نکات بحث برانگیز حیاتی در رژیم غذایی باشد. در اینجا ما می خواهیم اهمیت آنزیم های موجود در عسل طبیعی خام و اینکه چرا آنها برای سلامتی انسان ضروری هستند را روشن کنیم. آنزیم ها از جمله قسمت های زیادی در عسل طبیعی خام هستند که پس از حرارت دادن عسل طبیعی از بین می روند.

عسل طبیعی معمولاً از دو قند گلوکز و فروکتوز تشکیل شده است. بخش‌های عسل طبیعی شامل پروتئین‌ها (۲۵/۰ تا ۵/۰ درصد)، آنزیم‌ها، اسیدهای طبیعی، اسیدهای آمینه، ویتامین‌های تغذیه‌ای و فلاونوئیدها است.

 

آنزیم چیست؟

عباراتی که به “az” ختم می شوند، قسمت اصلی عنوان آن مواد هستند یا از چرخ دنده ای تشکیل شده اند که آنزیم تجزیه می کند (به عنوان مثال، لاکتاز و لیپاز باعث تجزیه لاکتوز و لیپیدها (چربی) می شوند) یا موادی که پس از وقوع این پوسیدگی آسیب دیده است (مطابق با اینورتاز، که ساکارز را به اجزای تشکیل دهنده آن تبدیل می کند (اینورت).

برخی از دانشمندان یک آنزیم را “فشار زندگی” می نامند. آنزیم ها مولکول های پروتئینی پیشرفته ای هستند که در تمام سلول های بدن ما وجود دارند. مولکول هایی که واکنش های شیمیایی را در بدن ما تسریع می کنند (یا کاتالیز می کنند). همه موجودات ساکن (چه زنبورها و چه مردم) آنزیم های خود را برای تامین ویتامین های مورد نیاز بدن خود تولید می کنند. بدن همه ارگانیسم‌های مختلف، وعده‌های غذایی، محصولات کشاورزی یا حیوانات، شامل آنزیم‌ها است.

آنزیم های گوارشی در داخل دستگاه گوارش کار می کنند تا وعده های غذایی ما را قطع کنند و آنها را به ریز مغذی هایی تبدیل کنند که توسط بدن جذب می شوند. ابتدا آنزیم آمیلاز کربوهیدرات ها (مرتبط با برنج یا ماکارونی) را به قندهای کوچکتر در دهان ما تبدیل می کند. سپس آنزیم‌های گوارشی درون شکم، وعده‌های غذایی را به ویتامین‌های کوچک تبدیل می‌کنند تا جذب شوند و در ابزار احیای پیشرفت سلول‌ها و ایجاد نشاط به بدن ما استفاده شوند.

با افزایش سن، مقدار آنزیم ها در بدن ما کاهش می یابد. واقعیت این است که حتی بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد به هضم غذای بیش از حد فرآوری شده ما کمک نمی کند. این کمبود آنزیم ممکن است باعث خستگی مداوم، سرگیجه، عدم تمرکز، درد عضلانی، سوء هاضمه، عدم تمایل به غذا و قند خون پایین شود. در چنین شرایطی ما مکمل های غذایی می خواهیم. سبزیجات و میوه های تازه و خام منبع فوق العاده ای از آنزیم ها هستند. عسل طبیعی خام علاوه بر این به افزایش مقدار آنزیم ها در بدن ما کمک می کند، اگرچه این آنزیم ها در مقادیر کمی در عسل طبیعی وجود دارند. با این وجود، همراه با مواد مختلف، تأثیر هم افزایی دارند و سلامت و قدرت ما را تقویت می کنند.

از ژاپنی ها به عنوان یکی از سالم ترین مردم این سیاره یاد می شود. این می تواند به دلیل عادات آشپزی آنها در مصرف مقادیر زیادی ماهی و غذاهای دریایی خام غنی از آنزیم و پختن سبزی های خود به حداقل ممکن باشد.

 

چرا آنزیم در عسل طبیعی وجود دارد؟

این آنزیم ها موادی هستند که شهد جمع آوری شده را به عسل طبیعی تبدیل می کنند. با واکنش آنزیم‌ها با شهد جمع‌آوری‌شده، ترکیبات مختلفی شکل می‌گیرد و همه آن‌ها به عسل طبیعی طبیعت و عملکرد منحصربه‌فردی می‌دهند. ایستادن کربوهیدرات های عسل طبیعی تا حدی به دلیل این واکنش های آنزیمی است.

 

این آنزیم ها چگونه کار می کنند؟

زنبورهایی که به بیرون نگاه می‌کنند، شهد گل‌ها را جمع‌آوری می‌کنند و در حالی که به دنبال گل هستند، شهد جمع‌آوری‌شده را با ترشحات بزاقی و غدد هیپوفارنکس خود ترکیب می‌کنند. این شهدها بین زنبورهای داخل کندو منتقل می‌شوند و ترشحات اضافی زودتر از ذخیره شدن در سلول‌ها اضافه می‌شوند. بنابراین، مقدار آنزیم‌های موجود در عسل طبیعی به سن، رژیم غذایی، مرحله فیزیولوژیکی زنبورها (زمانی که زنبور به سن زنبور ظاهر می‌رسد، غدد آن آنزیم‌های گوارشی اضافی تولید می‌کنند)، انرژی کولون، دمای کندو و قیمت گردش شهد بستگی دارد. و مواد قندی بر آن متکی است.

با این حال، در عسل طبیعی خام، معمولاً تنها آنزیم‌های تولید شده توسط زنبورها وجود ندارد و شهد خود آنزیم‌ها را در خود جای می‌دهد. به دلیل تمایز در منشا شهد، ورزش آنزیمی علاوه بر این در چندین عسل طبیعی متفاوت است.

به طور طبیعی، عسل طبیعی مقدار کمی آنزیم را در خود جای می دهد. احتمالاً قابل توجه ترین آنزیم های موجود در عسل طبیعی دیاستاز (آمیلاز)، اینورتاز و گلوکز اکسیداز هستند. آنزیم های مختلف، مربوط به کاتالاز و اسید فسفاتاز، ممکن است علاوه بر این، بسته به نوع عرضه عسل طبیعی، در عسل طبیعی جاری باشند. چندی پیش، آنزیم های پروتئینی نیز در عسل طبیعی وجود داشتند. آنزیم ها در عسل طبیعی نقش ضروری دارند و به خواص مفید آن به عنوان یک وعده غذایی منفرد کمک می کنند، که باعث می شود عسل طبیعی محصولی بسیار پیشرفته تر از شیرین کننده های مختلف باشد.

 

دیاستاز

اغلب به عنوان آلفا آمیلاز شناخته می شود.

– ممکن است گلی در شهد وجود داشته باشد، اما در طی دسته بندی و اصلاح شهد، معمولاً زنبورها به آن اضافه می کنند.

مقدار آن تحت تأثیر تغییرات pH خالص بین عسل طبیعی ها، قیمت گردش شهد و الگوهای دسته بندی زنبورها قرار می گیرد.

– این آنزیم نشاسته را به ترکیبات آسان تری تجزیه می کند. با این وجود، هدف از حضور آن در عسل طبیعی برای دانشمندان ناشناخته است، زیرا چیزی به نام نشاسته در شهد (یا عسل طبیعی تولید شده از آن شهد) وجود ندارد.

چه عسل طبیعی برای مدت طولانی در دمای متوسط ​​ذخیره شود یا در دمای بیش از حد بدون پوشش، دیاستاز موجود در آن احتمالاً غیرفعال می شود.

– چه PH تنظیم شود، DN را می توان تنظیم کرد. pH بهینه برای این آنزیم ۴.۶ تا ۵ است. مدیریت کامل ورزش دیاستاز ممکن است در pHهای کمتر از ۳.۹ به دست آید. آمیلاز در pH 7 تا ۸ ایمن است.

دیاستاز نمی تواند رویکردی برای تأیید استاندارد عسل طبیعی به دلیل وجود اجزای مختلف که مقدار آن را تنظیم می کند ارائه دهد. آنچه ما به طور قطع می دانیم این است که مقدار دیاستاز در عسل طبیعی کهنه یا گرم شده کاهش می یابد.

– در فرآوری وعده های غذایی، وجود دیاستاز در عسل طبیعی که به عنوان شیرین کننده در وعده های غذایی حاوی نشاسته استفاده می شود، باعث از بین رفتن چسبندگی آن وعده ها می شود.

 

اینورتاز

اغلب به عنوان ساکارز، ساکارز هیدرولاز و ساکارز شناخته می شود.

– در مسیر کندو توسط زنبورها به شهد اضافه می شود. به دلیل وجود این آنزیم، شهد به عسل طبیعی تبدیل می شود.

این آنزیم ساکارز را به فروکتوز و گلوکز هیدرولیز می کند.

– مقدار کمی عسل طبیعی وجود دارد.

– با گرما غیرفعال می شود.

بیشتر عسل طبیعی‌های بالغ ساکارز کمی دارند یا اصلاً ساکارز ندارند، معمولاً کمتر از ۵ درصد، در نتیجه فعالیت این آنزیم در مراحل اولیه تولید عسل طبیعی انجام می‌شود.

– عسل طبیعی های شهد محصولات زراعی دارای بهترین مقدار تمرین اینورتاز هستند.

در طبیعت، اینورتاز در محصولات مربوط به گلابی ژاپنی، نخود حیاط خلوت و غلات کامل وجود دارد. با این حال رایج ترین منبع ساکارز تا این مرحله ساکارومایسس سرویزیه است که اغلب به عنوان مخمر آبجو یا مخمر نان شناخته می شود.

– Invertase به طور گسترده در تجارت نانوایی استفاده می شود.

اینورتاز احتمالاً یکی از ضروری ترین اجزای سازنده شکلات و خامه کیک است. این آنزیم وقتی به شربت قند معمولی اضافه می شود، دی ساکارید ساکارز را به مونوساکاریدهای گلوکز و فروکتوز تجزیه می کند (یا تبدیل می کند). ترکیب بعدی که به آن شکر معکوس یا شربت معکوس گفته می شود، به حفظ راحت و مرطوب غذاهای پخته شده کمک می کند.

اسید فسفاتاز

– احتمالا یکی از   آنزیم های عسل طبیعی   است که با تخمیر عسل طبیعی مرتبط است. عسل طبیعیی که به سادگی تخمیر می شود دارای اسید فسفاتاز بسیار بیشتری نسبت به عسل طبیعی تخمیر نشده است.

اگرچه این آنزیم احتمالاً یکی از اجزای تشکیل دهنده شهد است، اما عمدتاً در گرده ها وجود دارد.

ورزش اسید فسفاتاز در عسل طبیعی به دست آمده از آب و هوای محلی اقیانوس بسیار بیشتر است.

– مشخص شده است که PH عسل طبیعی تاثیر فوق العاده ای بر ورزش اسید فسفاتاز دارد. هر چه PH عسل طبیعی بالاتر باشد، میزان ورزش اسید فسفاتاز بالاتر است.

کاتالاز

– این آنزیم در برخی از اشکال عسل طبیعی وجود دارد، بنابراین فرض بر این است که در شهد گیاه تولید می شود.

کاتالاز پراکسید هیدروژن را تجزیه می کند، بنابراین وجود آن باعث کاهش فعالیت ضد باکتریایی عسل طبیعی می شود. این بدان معناست که عسل طبیعی دارای تمرینات کاتالاز بیش از حد، ورزش پراکسید آنتی باکتریال کم است.

گلوکز اکسیداز

این آنزیم توسط زنبورها به عسل طبیعی اضافه می شود (ممکن است شواهدی وجود داشته باشد که دو شکل از این آنزیم وجود دارد که از عناصر کاملاً متفاوت زنبور عسل طبیعی می آید).

شهد احتمالاً یکی از آنزیم‌های پرانرژی است، اما در عسل طبیعی تقریباً غیرفعال است. رقیق کردن مجدد عسل طبیعی ممکن است این آنزیم را دوباره فعال کند.

– نگران تشکیل عسل طبیعی در کندو: با اکسید کردن گلوکز در عسل طبیعی نابالغ و ایجاد گلوکونولاکتون که با اسید گلوکونیک (اسید اصلی عسل طبیعی) متعادل می شود.

علاوه بر این، پراکسید هیدروژن تولید می کند که به خواص ضد باکتریایی عسل طبیعی مربوط می شود. ساخت اسید گلوکونیک و پراکسید هیدروژن در عسل طبیعی رسیده ممکن است بسیار کند باشد و بیشتر آن در جریان اصلاح عسل طبیعی و خشک کردن آن توسط زنبور عسل طبیعی تولید می شود.

– تا پیش از این به عنوان یک بازدارنده شناخته می شد.

– لطیف تا ملایم و گرم است (حتی گرمای اجاق‌های مایکروویو) و پایداری خود را تا ۵۵ درجه سانتی‌گراد حفظ می‌کند. برخی از انواع عسل طبیعی زمانی که بر روی آنها قرار نمی‌گیرند تمرینات گلوکز اکسیداز خود را از دست می‌دهند تا خفیف دیده شوند، در حالی که برخی دیگر معمولاً حتی تا حدی محکم نیستند. نور روز

پیش از این تصور می‌شد که عسل طبیعی به دلیل خواص اسمزی بیش از حدش دارای خواص ضد باکتریایی است. با این وجود، پس از رقیق شدن، تعدادی از خواص ضد باکتریایی آن حفظ شده بود.