::: Noandish.com ::: آقای رئیس، دولت شما!


مصطفی دانسته در عصر ایران نوشت: «دولت باید بدون اقدامی برای تنظیم نرخ اجاره بها، اجازه ندهد تا دلالان در بازار مسکن اختلال ایجاد کنند و مردم را نگران کنند».

وقتی این بیانیه را خواندم، برگشتم به زمانی که روحانی رئیس جمهور بود و سید ابراهیم رئیس قوه قضائیه بود و همیشه در سخنرانی هایش با دولت صحبت می کرد که چه کار باید کرد و چه نباید کرد! پس چرا وقتی رئیس جمهور است دوباره با دولت صحبت می کند؟ آیا بزرگان آنها خود دولت نیستند؟

پدر پروردگار! شما رئیس‌جمهور هستید و می‌توانید هر کاری را که وزرا می‌خواهند دستور دهید یا دستور تشکیل کارگروه‌هایی برای حل مشکل مسکن بدهید. این فعالیت ها برای افراد طراحی شده است.

نوکران مملکت به طلبگی عادت کرده اند! و به نظر می رسد که آنها کاملاً فراموش کرده اند که باید خودشان این الزامات را برآورده کنند. پس چه کسی باید این مشکل مسکن را برطرف کند؟ کار خوب؛ کسی که می خواهد از ریاست جمهوری کناره گیری کند.

نه تنها رئیس جمهور، بلکه نمایندگان مجلس گذشته و کنونی نیز از روند تصمیم گیری گلایه داشتند. اگر فکر می کنید شغلی در جایی ممنوع شده است، قانونی را تصویب کنید و دولت را مجبور به انجام آن کنید. با خدا تو مسئولی نه ما انسانها. شما باید کارهایی انجام دهید.

چه چیزی را برای مقامات انتخاب می کنند؟ حل مشکلات و قرار دادن کشور در مسیر توسعه. مثلاً اگر شهر آلوده است، مسئولان باید این موضوع را در نظر بگیرند. از آنجایی که قیمت مثل یک مرد عنکبوتی در شهر بالا و پایین می رود، آنها باید به فکر آن باشند. وقتی سیل آمد و خانه را به استخر تبدیل کرد، به آن فکر کنید. وقتی بیکاری به دغدغه اصلی خانواده ها تبدیل شده است، به آن فکر کنید.

اما در کشور ما مسئولین برگزیده می شوند که مثل انسان ها حرف بزنند و غر بزنند. ناکارآمدی را متوقف کنید و مشکلات را به گردن دیگران بیندازید.

ما از مسئولان نمی خواهیم در مورد مشکلات صحبت کنند. ما از آنها می خواهیم که مشکلات مردم را حل کنند. اگر قرار بود حرف بزنیم، بیشتر از آنها حرف می زدیم و غر می زدیم، افسرانی داریم که جایگزین مردم شده اند. مردم از این وضعیت گریه می کنند، مسئولان گریه می کنند، انگار دستی از نامحرمان باید مشکلات کشور را حل کند.

ای کاش می توانستیم از قول و قرار نیرو بگیریم و در مورد وضعیت خوبی که در حال حاضر در دنیا داریم صحبت کنیم.